SON MEKTUP

MEKTUP

-Bu utancı bana asla yaşatmayacaktın……

Bu değirmen başa döndü,

Arayışlar başa döndü,

Deme koydum düşünceyi,

Dem ocakta taşa döndü.

 

       Kavramlar sahi bu kadar iki yüzlümüydü? Yoksa istediğimiz gibi yorumlayışımız mıydı onları özlerinden koparıp birer karmaşa haline getirişimiz? Olumsuzluklar mıydı onların dokunuşunu parçalayan?

Bilmiyorum doğrusu. Bildiğim tek şey işimize gelmeyen gerçekleri kendimize uyduruşumuz.

Maskeler utanç vericidir benim bildiğim.Utançsa, gerçeklerden gocunduğu için doğar suçlu vicdanlarda, sahi utandınmı yaptıklarından?

Bilmiyorum.Şu durumda yer yüzünün ya sen, en haksız insanısın yada ben, en masum ve günahsız insanlarından biriyim Yüce Allah ‘ın bana verdiği iman ve onun emrettiği haram kavramına yaklaşmayışım, beni ölümcül bir azaptan kurtarmıştır.

O şok benimle birlikte solumakta, azabı vicdanımın mahzenlerine indirerek yaşamaya çalışıyorum.

Nasıl beğendin mi eserini?

Şimdiye kadar herkes bir şeyler kopardı benden, hatta bazıları öylesine acımasızca yaptı ki  bunu, beni benden koparıp can evimden vurmuşlardı. Ya sen? Bunların bin beterini.

 

En saf, en bakir, en duru duygularımı yonttular gün ve gün ve kirletmeye çalıştılar mukaddeslerimi.

Onları yüreğime gömerek saklıyordum.Ya seni ? Maneviyatımı bile üzerimden soyarak, iblisten daha fena tuzaklar kuranlar olmuştu yollarıma. Onlar ne ki? Ya sen? Gönlümde ebediyen, beni pençesinde ezecek olan o yasak duyguyu yeşerten, lanetli bir hayatın mimarı olacaksın hayatımda.

Sen, bu mektubu okurken, ben artık uzaklarda, senden ve hatıralarından bile çok uzakta olacağım.

 

Aynı güneşi aynı yıldızları ve Ay’ı  aynı gökyüzünü paylaşacağız ne yazık ki  daha şimdiden hayal eder gibiyim.Mektubumu okurken neler hissedeceğini.AFEDERSİN HAYAT diyeceksin kahırlanıp, ama hayat yaşanmışları affetmez ki. Zira yaşanmış hiçbir hayatın başa dönebilme şansı olmaz.

Asla affedilmeyeceksin demektir o zaman. Nefsin her istediğini vermek, sonuçları da insanın göze almasını gerektiriyormuş demelisin.Cesur olduğunu söylerdin zaman zaman oysa sen çok korkak ve yüreksiz biriymişsin.

 

Sorumsuz yaşamak, mutluluk gibi gözükse de başlangıçta, sonuçta hatalarının çok acı olduğunu anlar insan. Sana yaşadıkça acısını hiç ama hiç unutamayacağın bir ızdırabı yaşatmak istiyorum.

Beni yaşadıkça sen, evet sadece sen asla göremeyeceksin.

Elveda hayatta hep arzularının çağrısına itiraz etmeyen insan. Elveda yer yüzündeki acıların en beterini sevdiğine yaşatmak isteyen kadın.Yüreğimde alevleri hiç sönmeyecek bir ateşle kaçıyorum senden.

Nefes aldıkça, seni hep bu halinle anacağım.

Nasıl rahat mısın şimdi?

 

 VAY BE! …… deyişini görmek isterdim bu satırları okurken..

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !